Anime, isang insipirasyon sa akin to, nakakapag pagaan ng pakiramdam pag naiinis na. Maraming nagsasabi na para lang ito pampaubos ng oras, na dapat mga gawaing produktibo na lamang ang ginagawa. Pero sa akin, tama nauubos nga naman ang oras ko, pero gusto ko ng anime, may maganda naman itong nadudulot sa buhay ko. Di lang ito kasiyahan, may mga aral din na pwede matutunan depende sa buhay mo. Katulad ng anime na Gin no Saji at Fairytail, tinuturuan tayo na kahit anong mangyari, gaano it kalala, basta't andyan ang ating mga kaibigan, sasaya parin tayo, magtatagumpay din sa mga problema ng sama sama. Sa One Piece, lahat ng mga pangarap kayang matupad kung magpupursige, tiwala sa sarili at may dedikasyon sa layunin sa buhay.
Yung mga sports anime naman, tinuturuan tayo na di lang talento ang basehan para manalo. Kung dumedepende ka lang sa talento mo malalagpasan ka pa ng mga taong nagpupursige. Dahil walang silbi ang talento kung walang pundasyon. Sabi nga ni Kevin Durant "Hard work beats talent when talent fails to work hard" and napatunayan na niya sa kanyang sarili iyon. At yung sa Chihayafuru, na kailangan mo gawin kung ano gusto mo, at wag mo hayaan na may humadlang sa gsuto mo marating sa buhay, na kahit ano man ang mangyari tanggapin mo kung ano man ang darating sa buhay.
Ang tungkulin ng wika sa artikulo bilang sanggunian ko, ay Pampersonal, dahil sa opinyon na ang anime ay hindi basta basta pampaubos oras lamang. Ang antas ng wika ay Pamansa dahil pwede naman gamiting ng buong bansa ang wikang iyon. Ang barayti ng wika ay Idyolek dahil sa ingles lang ang pamamaraan ng kanyang pagsusulat.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento